სოფლის მეურნეობაში მასთან 30 ადამიანი მუშაობდა საკუთარი კომერციული მიზნებისთვის: 6 ბიზნესის მფლობელი და ოჯახის წევრი, რომლებიც ეწეოდნენ ბიზნესს, 24 გარე თანამშრომელი. იმანუელი იყო მრავალმხრივ ნიჭიერი ბიზნესმენი, ჰქონდა მრავალი დიდი და მრავალფეროვანი კომპანია. მევენახეებიდან დაწყებული, მეცხოველეობისა და ხორცის დილერებით, ტყავის და ფეხსაცმლის მწარმოებლებით და გამყიდველებით დამთავრებული. ის არა მარტო ქარხნებს მართავდა, არამედ ფიზიკურადაც ყველგან მუშაობდა. მისი სული, ნება და საქმე სწორედ იქ იყო. მან ჩაუყარა საფუძველი თითოეულ სამრეწველო ქარხანას, აგურისა და ხის, წყლის წისქვილს, გეგმავდა ელექტროსადგურის აშენებას, რათა თათრულ სოფლებშიც სინათლე და ელექტროენერგია ყოფილიყო. კულაკიზაციამ და კოლექტივიზაციამ, რომელიც მის სიკვდილს მოჰყვა, მაშინვე მოახდინა მისი ქარხნების ჩამორთმევა. იმანუელს პატივს სცემდნენ არა მარტო სოფელში, არამედ მიმდებარე ხალხებშიც, რომლებთანაც ვაჭრობდა. ერთხელ მის ცოლს ვაჟთან ევგენთან ერთად თათრები ყაჩაღები დაესხნენ თავს. როდესაც მძარცველებმა გაიგეს, ვინ იყვნენ ისინი, მაშინვე გაათავისუფლეს.